Wilkowy-blues

Pewnego razu przesunęły się płyty tektoniczne i Afryka połączyła się z Eurazją. W Afryce znajdowała się męska gałąź ludzkości, w Eurazji — żeńska. Między nimi nastąpił symbioza, powstał wspólny język: mężczyźni nauczyli się przyspieszać swoją mowę do żeńskiej, a kobiety — spowalniać swoją do męskiej. Po półtora miliona lat Włodzimierz Wołkow pracuje jako drugi redaktor wydania wspólnego czasopisma „Łabędź” w dystrykcie Twer Związku Słowiańskiego. Jest wierny swojej żonie Ajranie i nigdy nie opuszcza godzin małżeńskich, wiedząc, że to grozi Błyskiem. Ale to właśnie wspólny Błysk — hormonalna Burza — stanie się schronieniem w żeńskim enklawie dla Włodzimierza i jego wskrzeszonego z martwych wujka Semy, który udało się wwieźć do dystryktu swojego „męskiego dziecka” — żoga. Chociaż Związek Słowiański stara się uciec jak najdalej od hofów i żogów, od naszej zwierzęcej przeszłości, to jedno z nielicznych miejsc na planecie, gdzie żogów od razu nie zabijają. Oczywiście, jest jeszcze wyspa Madagaskar, światowa stolica technologii informacyjnych, skąd nie ma wydania... alternatywna historia, mężczyzna i kobieta, science fiction, nowoczesna proza rosyjska, nowoczesna fantastyka, fantastyka, filozofia.