Eugeniusz Onegin

„Eugeniusz Onegin” — to powieść wierszowana, napisana przez Aleksandra Puszkina i opublikowana w 1833 roku. Dzieło jest jednym z najlepszych przykładów literatury rosyjskiej i stało się źródłem inspiracji dla wielu pokoleń czytelników. Głównym bohaterem powieści jest Eugeniusz Onegin, młody szlachcic, którego dręczy nuda, i beznadziejnie szuka rozrywek. Przyjeżdżając do swoich dóbr na wsi, poznaje młodego poetę Włodzimierza Lenskiego. Między nimi rodzi się przyjaźń, ale z czasem codzienność życia na prowincji zaczyna irytować Onegina. Los splata drogi Onegina z piękną Tatianą Lariną — młodą i niewinną dziewczyną, która zakochuje się w młodym awanturniku. Miłość, wahania, strach, rozpacz i rozczarowanie — bohaterom powieści przyjdzie pokonać wiele przeszkód w próbie odnalezienia szczęścia.