Małe tragedie

Aleksandr Siergiejewicz Puszkin (1799-1837) - klasyk literatury rosyjskiej, który położył podwaliny pod rosyjski kierunek realistyczny, poeta, prozaik i dramaturg.

Za twórcze zasługi pisarza już za życia zaczęto nazywać go geniuszem. Gogol pisał: „Puszkin jest zjawiskiem nadzwyczajnym i może być jedynym zjawiskiem rosyjskiego ducha: to rosyjski człowiek w jego rozwoju, w jakim może się ukazać za dwieście lat”. „Małymi tragediami” nazywa się cykl niewielkich dramatycznych dzieł Puszkin, napisanych w okresie słynnej jesieni w Błogostoi w 1830 roku. W skład tego cyklu wchodzą „Skąpy rycerz”, „Mozart i Salieri”, „Kamienny gość” i „Uczta w czasie zarazy”. Głównym motywem tragedii stają się ludzkie namiętności: do pieniędzy w „Skąpym rycerzu”, do sztuki w „Mozarcie i Salierim”, do ukochanej w „Kamiennym gościu” i do samego życia w „Uczcie w czasie zarazy”.