Nieskończona długa wiosna

«Nieskończona długa wiosna» — debiut literacki Lidy Starodubcewej, cykl karelewskich opowiadań, w których autorka maluje portrety młodych kobiet. W poszukiwaniu swojego miejsca w życiu, jakby rejestrują to, co się dzieje, nasłuchując swoich odczuć, nie czując ani bólu, ani radości, ani strachu, obserwują siebie z dystansu. Razem historie tworzą jedną przestrzeń, w której nowe zamienia się w stare, jedno życie odbija się echem w innym — a ten przepływ nigdy się nie przerywa.