Srebrny herb

Srebrny herb, ten charakterystyczny znak uczniów przedrewolucyjnego gimnazjum chłopięcego, był noszony przez chłopców na czapkach mundurowych.
Bohater opowieści zostaje niesłusznie wydalony z gimnazjum i pozbawiony cennych insygniów. Beztroską, pełną dowcipów studencką codzienność zastępuje zupełnie inne życie: włóczęga, poszukiwanie pracy, nowi przyjaciele i wrogowie – wszystko to, co reprezentuje ulica w kolorowym, wielonarodowym południowym mieście końca XIX wieku.
Autobiograficzna opowieść „Srebrny herb” została napisana przez K. I. Czukowskiego w 1938 roku.
Dla wieku gimnazjalnego.