Srebrny wiek

Rozczarowani idealiści, marzyciele i twórcy życia — przedstawiciele nurtów poetyckich końca XIX wieku. Srebrny wiek stał się epoką nowych prądów, które dotknęły nie tylko literatury, muzyki, malarstwa, ale także innych dziedzin sztuki. To okres odejścia od tradycyjnych metod twórczych, formowania kierunków poetyckich. Mistyka, podteksty i muzyczne brzmienie symbolistów A. Bloka i K. Bałmonta. Prostota języka, klarowność obrazów, nawiązania do starożytnych epok akmeistów N. Gumilowa i O. Mandelstama. Eksperymenty z językiem i formą wierszy futurystów I. Siewierianina i W. Majakowskiego stanowią nieodłączną część rosyjskiej poezji, bogate dziedzictwo swojego czasu.