Fałszywy Neron. Jefte i jego córka

W 1936 roku w Amsterdamie opublikowano powieść "Fałszywy Neron" – dzieło wybitnego niemieckiego pisarza Liona Feuchtwangera, który niedługo przedtem wydał pierwszą i drugą część epickiej "Trylogii o Józefie Flawiuszu". Fabuła, którą poruszono w trakcie pracy nad tym monumentalnym historycznym dziełem o starożytnym rzymskim historyku pochodzenia żydowskiego, zainspirowała Feuchtwangera do napisania osobnej powieści o garncarzu Terencjuszu, który ogłosił się cudem uratowanym cesarzem Nerona. I do dziś ta zwarta, niemal przypadkowo ukazana na świat powieść pozostaje jedną z ulubionych w twórczości Feuchtwangera dla wielu jego wielbicieli. Powieść "Jefte i jego córka", także włączona do zbioru, w wielu aspektach stanowi szczyt twórczości Feuchtwangera. W niej ponownie rozbrzmiewa żydowska tematyka, bardziej lub mniej wyraźnie wyrażona w większości jego prac. Ale ponadto, ta powieść jest owocem wieloletnich refleksji o losie biblijnego Jefte, który zafascynował autora już w dzieciństwie, o tragicznej konfrontacji człowieka z fatalnym biegiem okoliczności. Powieść "Jefte i jego córka" została opublikowana rok przed śmiercią pisarza.