Psogławcy

Troje młodych moskwiczan przyjeżdża do cichej wioski w Wolnym Wschodzie: muszą zdjąć z ściany porzuconego kościoła umierającą freskę. Na fresce - herezjastyczne wyobrażenie świętego Krzysztofa z głową psa. Okazuje się, że wioska w dawnych czasach była skittem rozłamowców, a praca to doświadczenie tajemniczych dążerologów, "saperów" kultury światowej. I w mgle torfowych pożarów utracona pamięć historyczna rodzi strasznego Psogławca - to demon rozłamowców, czy bóg ochrony obozowej.

Jeśli chcesz, to jest to powieść gatunkowa, horror o wilkołakach. Jeśli chcesz - nowa wiejska proza. Jeśli chcesz - stylizacja na temat surfingu w sieci po temacie rosyjskiego rozłamu. Ale ogólnie "Psogławcy" to historia o niewidzialnych granicach kultury i strażnikach tych granic. Każde społeczeństwo ma określony krąg przekonań, a społeczeństwo nie pozwala człowiekowi opuścić tego kręgu, a jeśli człowiek odważy się wyjść poza święty limit, to w pogoń za nim rzucają się potwory.