Haiku. Japońska liryka

Japońskie liryczne wiersze haiku (haiku) różnią się maksymalną lakonicznością i specyfiką poetyki, odzwierciedlając swoim stylem życie natury i człowieka w ich zintegrowanej, nierozerwalnej jedności na tle cyklu pór roku. Japońską lirykę w pełni oddaje termin „posmakiwanie” — wszak nie od razu cichnie głęboki echa, narodzony słowem. Zdolność do pobudzania wyobraźni — jedna z głównych cech japońskiej poezji. Tacy mistrzowie, jak Bashō, Buson i Issa, to tylko niektórzy z tych, których wiersze wciąż potrafią poruszać nasze uczucia. W tłumaczeniu poetki, filologa i literaturoznawczyni Wery Nikołajewny Markowej unikalne japońskie poetyckie miniatury zamieniają się w aforyczne werlibry, przechodzące w białe wiersze.