Zabici pod Moskwą. Opowiadania i historie

Konstantin Dmitrijewicz Worobjow (1919–1975) – pisarz, uczestnik Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Będąc kursantem w Kremlu, w stopniu porucznika walczył pod Moskwą. Pod Kline w grudniu 1941 roku kontuzjowany porucznik Worobjow dostaje się do niewoli i przebywa w obozach jenieckich w Klinie, Rżewie, Smoleńsku, Kownie, Saliście, Szawle (1941–1943). Dwukrotnie uciekł z niewoli, stanął na czele grupy partyzanckiej.
Powieści "Krzyk" (1962) i "Zabici pod Moskwą" (1963) – prawdziwa opowieść o obronie Moskwy jesienią 1941 roku.
W czasie pobytu w podziemiu w 1943 roku Worobjow napisał autobiograficzną powieść "To my, Panie!" (opublikowana w 1986 r.) o przeżyciach w niewoli. To dzieło ma taką artystyczną wagę, że, według słów W. Astaфjewa, "nawet w nieukończonej wersji... może i powinno stać na jednej półce z rosyjską klasyką".
W podstawie opowiadania "Niemiec w walonkach" (1966) leży rzeczywisty fakt z życia obozowego. W Saliście w obozie dla jeńców wojennych Worobjow spotyka strażnika, który poczuł współczucie dla uwięzionego Rosjanina i zaczął przynosić mu chleb.
Akcja opowiadania "Zupa bez soli" (1968) chociaż rozgrywa się w czasie pokoju, to straszne echa wojny przez długi czas nie uciszą się w sercach tych, którzy ją przeżyli.