Matteo Falkone. Nowele

Prosper Merimee (1803—1870) — francuski pisarz i tłumacz, działacz społeczny i polityczny, historyk, etnograf i archeolog — wszedł do historii literatury światowej jako niezrównany mistrz gatunku noweli. Merimee był jednym z pierwszych Europejczyków, którzy należycie docenili rosyjską literaturę. Dzięki jego tłumaczeniom na francuski, zachodni czytelnicy zapoznali się z dziełami A.S. Puszkina i N.W. Gogola. Merimee był wielkim miłośnikiem twórczości I.S. Turgieniewa i stworzył wstęp do tłumaczenia jego powieści «Ojciec i dzieci». Dla swoich nowel Merimee wybiera egzotyczne miejsca i wyraziste postacie. Tak akcja noweli «Matteo Falkone» (1829) rozgrywa się na brzegach Korsyki, «ojczyzny korsykańskich pasterzy i wszystkich, którzy nie mają kłopotów z wymiarem sprawiedliwości». Dziesięcioletni Fortunato — syn Matteo Falkone — ratuje człowieka, a potem wydaje go żandarmom. Jak na to spojrzy jego ojciec – dumny Korsykanin i chrześcijanin?.. Odważny marynarz Ledu, który stracił rękę w bitwie pod Trafalgarem, ale nie stracił nadziei znów wypłynąć na morze, zostaje kapitanem brygu «Nadzieja» i zajmuje się handlem niewolnikami. Tak zaczyna się nowela «Tamango» (1829). W książce znalazły się również nowele P. Merimee «Wenus Illyjska», «Carmen», «Niebieski pokój» i inne.