Justyna, czyli nieszczęścia cnoty

Powieści de Sade'a uznawano za nadmiernie skandaliczne i wyuzdane nawet jak na miarę frywolnego XVIII wieku, a za swoje poglądy, idee i czyny markiz wielokrotnie trafiał za kratki. To właśnie siedząc w więzieniu w Bastylii, napisał "Justynę" — jedno ze swoich pierwszych dzieł w ogóle i powieść, którą pozwolono mu opublikować. Prawda, bez wskazania autorstwa.
Po śmierci rodziców pobożna Justyna byłaby szczęśliwa, mogąc spędzić resztę życia w klasztorze, ale los postanawia inaczej. Biedna sierota zmuszona jest opuścić mury zakonu i znajduje się w samym epicentrum rozwiązłości. Wszyscy wokół bez wstydu oszukują, rabują, zabijają i oddają się cielesnym uciechom. Dziewczyna dostaje posadę służącej u najbardziej rozwiązłej kobiety w całym Paryżu, trafia do więzienia i wbrew swojej woli staje się członkiem bandy okrutnych zbirów, ale przez cały ten czas stara się zachować cnotę i przyzwoitość. Ale czy Justyna nadal będzie mogła pozostawać pobożna, jeśli, wydaje się, jej przetrwanie zależy od odwrotności?