Pokój przerażeń

Można zapoznać się z całą książką w formie elektronicznej pod linkiem na stronie SZKÊO. Upominkowe ilustrowane wydanie zostało wydrukowane na krajowym papierze książkowym o kremowym kolorze, z zakładką lèsse w tym samym kolorze co kapitałka.

Zbiór słynnego angielskiego pisarza Arthura Conana Doyle'a (1859–1930) zawiera dwadzieścia pięć mistycznych, fantastycznych, detektywistycznych, dziwnych i zaskakujących opowiadań. W każdym autor ujawnia swoje niezwykłe umiejętności pisarskie, sprytnie plotąc intrygującą fabułę. Wszystkie teksty są przetłumaczone przez Dmitrija Moczniewa. Książkę zdobią dziesiątki rysunków dwudziestu czterech angielskich i francuskich artystów, którzy ilustrowali opowiadania Doyle'a, gdy te po raz pierwszy pojawiały się na łamach różnych periodyków pod koniec XIX i na początku XX wieku.

Arthur Conan Doyle wszedł do historii literatury przede wszystkim jako twórca nieśmiertelnego wizerunku przenikliwego detektywa Sherlocka Holmesa. Jednak sam Doyle, po kilku latach, w których regularnie publikował jedną opowieść detektywistyczną za drugą, pragnął wydostać się z wytyczonej przez siebie ścieżki. Nic dziwnego, że pisarz próbował zakończyć przygody Holmesa, wrzucając go do wodospadu Reichenbacha. Arthur uważał, że jego prawdziwe powołanie to powieści historyczne. Niemniej jednak tematyka jego dzieł literackich była dość różnorodna. Doyle pisał na tematy społeczno-obyczajowe i jednocześnie oddawał hołd fantastyce naukowej.

Talent wyimaginowującego i narratora odziedziczył po matce. W listach do niej młody Arthur dopracował swój styl. Pozostało wiele z tych listów - około półtora tysiąca. W jezuickim kolegium w Stonyhurst wokół Arthura zawsze gromadziła się grupa zachwyconych słuchaczy. Fantazji przyszłemu sławnemu pisarzowi nie brakowało - łatwo improwizował w trakcie, wymyślając kolejną intrygującą historię. Niemniej jednak do profesjonalnego zajęcia się literaturą było jeszcze daleko. Najpierw było kształcenie na wydziale medycyny Uniwersytetu w Edynburgu. Doyle ukończył go w 1881 roku i wkrótce otworzył praktykę lekarską w Portsmouth. Jednak pacjentów młodego lekarza było mało. Spędzając czas i próbując poprawić swoje finanse, Doyle postanowił poważnie zająć się literaturą.

W 1886 roku napisał nowelę «Studium w szkarłatnych barwach», w której po raz pierwszy pojawił się Sherlock Holmes oraz doktor Watson. Po trzech latach została wydana powieść «Tajemnica Clumbera». W niej pisarz, zafascynowany spirytualizmem, przedstawiał historię «życia po śmierci» trzech buddyjskich mnichów. Później z pióra Doyle'a, oprócz wielu opowiadań detektywistycznych, wyszło kilka powieści historycznych. «Biały oddział» był poświęcony wydarzeniom wojny stuletniej. Akcja «Przygód Michaela Clarka» działo się w czasach obalenia króla Jakuba II. W 1892 roku Doyle napisał powieść historyczno-przygodową «Wygnańcy», w której opisywał losy francuskich hugenotów, którzy emigrowali pod koniec XVII wieku do Nowego Świata. Autor wysoko ocenił te dzieła, ale temat mistycyzmu nie opuszczał go aż do końca dni. Łatwo się o tym przekonać, zapoznając się z dwudziestoma pięcioma opowiadaniami pisarza zebranymi w tej książce. Jej ilustracje wykonano przez ponad tuzin angielskich i francuskich artystów, którzy ilustrowali opowiadania Doyle'a, które ukazywały się na łamach różnych periodyków pod koniec XIX i na początku XX wieku. Dzięki tym ilustracjom na opowiadania Conana Doyle'a można spojrzeć oczami jego współczesnych.

«Doktor Żywago» Borysa Pasternaka i «Opowiadania» Abramaza Birsa.