Ambrose Bierce został zaliczony do klasyków literatury amerykańskiej w połowie XX wieku; w tym czasie pisarz od dawna nie żył. Prawdopodobnie zdziwiłby się, gdyby dowiedział się, że sławę przyniosły mu mroczne opowiadania i powieści przesiąknięte cynicznym spojrzeniem na życie w stylu «prozy gotyckiej». Około tuzina z nich trafiło do złotego funduszu amerykańskiej klasyki. Ambrose pisał je raczej dla wąskiego grona wielbicieli niż dla szerokiej publiczności, w której Bierce był znany przede wszystkim jako utalentowany dziennikarz, surowo krytykujący pod koniec XIX wieku wady amerykańskiego społeczeństwa. Resztki młodzieńczego romantyzmu Ambrose utracił podczas wojny secesyjnej, na którą wyruszył jako ochotnik, pochodzący z ubogiej, wielodzietnej rodziny rolniczej. Bierce przeszedł przez wszystkie główne bitwy, przekonał się o bezsensowności ofiar i osiedlił się w San Francisco. Powracanie do dawnych przypadkowych zarobków nie pozwalała mu duma - Bierce przeszedł na emeryturę w stopniu oficera. Znalezienie swojej, niezależnej drogi w życiu pomógł mu talent pisarza.
Ojciec przyszłego pisarza miał niezłą bibliotekę - dzięki niej Ambrose zapoznał się z literacką klasyką. Później wniósł do niej swój wkład, stając się autorem lakonicznej, nowatorskiej prozy, która miała ogromny wpływ na rozwój amerykańskiej «ciemnej literatury». Następcą Bierce'a na tej drodze został amerykański pisarz Howard Phillips Lovecraft, którego dzieła również są pełne grozy, mistycyzmu i fatalizmu. Ich nastrój przenika opowieść Bierce'a «Mnich i córka kata», od której zaczyna się ten zbiór. Uznawana jest za jeden z szczytów «literatury gotyckiej». Na końcu życia, mający trudny i niezależny charakter pisarz w pewnym sensie stał się jednym ze swoich bohaterów-fatalistów. Bierce nie chciał spotkać się z bezsilną starością. Osiągnąwszy wiek siedemdziesięciu lat, przekroczył granicę z ogarniętym rewolucyjnym ogniem Meksykiem. W tym ogniu zginął bez śladu. Pewnie nie bez powodu jedno ze swoich opowiadań Bierce nazwał «Zaginiony bez wieści».
Książka ilustrowana jest rysunkami współczesnej petersburskiej artystki Tatiany Kosač. Ukończyła wydział historyczny Uniwersytetu Państwowego w Petersburgu i jest specjalistką w dziedzinie sztuki średniowiecza. Jej ikoniczne i graficzne prace można spotkać w prywatnych kolekcjach miłośników malarstwa w Rosji, USA, Włoszech i Francji. W serii «Biblioteka literatury światowej» jej ilustracje zdobią powieści «Amerykańska tragedia», «Finansista», «Tytan», «Stoik» Teodora Dreisera, «Doktor Żywago» Borisa Leonidowicza Pasternaka oraz «Biała gwardia» Michaiła Afanasjewicza Bułhakowa.
