Zwykła historia

Iwan Aleksandrowicz Gonczarow 1812-1891 – rosyjski pisarz, krytyk. Zwykła historia 1847 - pierwszy powieść Gonczarowa. Pracował nad nią przez trzy lata i tylko po entuzjastycznej recenzji Belińskiego zdecydował się na publikację. Po raz pierwszy powieść została opublikowana w czasopiśmie Nowoczesny w 1847 roku. Powieść opowiada o dorastaniu i rozczarowaniu własnymi ideałami prowincjonalnego romantyka – Aleksandra Adujewa. Gonczarow uważał, że obrazując tylko to, co radosne w ludzkiej naturze – znaczy ukrywać prawdę... Sztuka, zdaniem pisarza, powinna przedstawiać ludziom i niepochlebne lustro ich głupoty, brzydoty, namiętności... - krótko mówiąc, oświetlić wszystkie głębiny życia, wyjaśnić jej ukryte podstawy i cały mechanizm. To właśnie dzięki takiej metodzie artystycznego przedstawienia bohaterowie i wydarzenia w powieści zyskują prawdziwość i typowość. Aleksander Adujew, z łzami w oczach odrywając się od domowego ogniska, przyjeżdża do Petersburga do wuja, aby zrealizować swoje marzenia o wzniosłym istnieniu, chwale, miłości... Jednak wydarzyła się zwykła historia…