Odnalezione czas

Powieść „Odnalezione czas” jest ostatnią książką siedmiotomowego cyklu Marcela Prousta (1871-1922). Wiele lat obserwacji autora nad współczesnym mu francuskim społeczeństwem dobiegło końca, a jedynie teraz ustami swojego głównego bohatera wyjaśnia, dlaczego tak szczegółowo rejestrował uczucia i przeżycia swoich postaci. Autor przeniósł w tekst artystyczny odczucie z biegu życia, aby uchwycić ulotny czas. Przeszłość zawarta jest w obrazach, barwionych uczuciami. Tak człowiek, widząc starą porcelanową filiżankę, z której kiedyś pił mleko na śniadanie, odczuwa świeżość minionego poranka i nadzieję na dobry dzień. A obraz zapomnianej twarzy potrafi sprawiać ból, ożywiając odczucie przeżytej straty i rozczarowania. A jednak, przeglądając w pamięci te obrazy, barwione jasnymi i mrocznymi tonami, można odzyskać utracony czas.
Poprzednie powieści cyklu „W poszukiwaniu straconego czasu” wcześniej opublikowane zostały w tej samej serii.