Królewna Margot

W drugiej połowie XVI wieku we Francji trwała niemal stała wojna między protestantami a katolikami. Po śmierci Henryka II nowym królem Francji został jego syn - piętnastoletni Franciszek II, jednak faktycznie krajem zaczęła rządzić jego matka - katoliczka Katarzyna Medycejska. Jej córka Małgorzata de Valois Dumas wprowadził w swoim powieści pod imieniem królowej Margot. Biografia tej kobiety dostarczała najbogatszego materiału dla płodnego pisarza. Starając się wzmocnić władzę domu Valois, Katarzyna Medycejska niemal od urodzenia córki zaczęła szukać jej kawalerów z koronowanych rodzin Europy. Najbardziej opłacalną partią dla Małgorzaty Katarzyna uważała syna królowej Nawarry Joannę d'Albret. Ten małżeństwo pomogłoby jej połączyć Burbonów i Valois. Jednak młoda Małgorzata zaczęła zachęcać do siebie uwagę głowy katolików Henryka de Guise'a... Tak zaczęło rozwijać się kłębowisko wydarzeń, które ostatecznie doprowadziło do wymordowania protestantów podczas nocny Bartłomieja. Małgorzata de Valois znajdowała się w centrum tych wydarzeń, które zaczęły fascynować Dumasa. W rezultacie, w 1845 roku w Paryżu opublikowano napisany przez niego powieść „Królewna Margot”. Stała się ona pierwszą z trylogii poświęconej długotrwałym starciom między katolikami a protestantami, które wstrząsały Francją za czasów ostatnich królów dynastii Valois. Wkrótce pojawiły się druga i trzecia część trylogii - powieści „Hrabianka de Monsoro” i „Czterdzieści pięć”.