«Miną dziesiątki lat, a nikt nie przypomni sobie imienia, ścieżki zarosną, a domy rozsypią się w pył. I tylko ogród będzie rósł i mnożył się, aż ogarnie całe osiedle, a to zniknie w nienasyconym kwitnącym łonie».
Ta książka opowiada o kobietach, które żyją w małym osiedlu na skraju bagnistego lasu. Każda bohaterka ma swoją moc, choć nie zawsze wie, co z nią zrobić: Polina kontroluje ogień, Alfiya uchwyca najsubtelniejsze dźwięki, Arina rozmawia z wężami, a Kira rozumie rośliny. Jej rękami w osiedlu powstał ogród, któremu przeznaczone jest zachowanie wielu kobiecych sekretów.
W powieści Iriny Kostarewej magia łączy się z codziennością, euforia życia splata się z przeczuciem rychłej śmierci, a pory roku zmieniają się niezauważalnie, zanurzając czytelnika w bezczasie.