Thomas Pynchon - obok Salingera, "wielki amerykański odludek", jeden z największych pisarzy światowej literatury XX, a teraz i XXI wieku, po pierwszych publikacjach jednogłośnie uznawany za klasyka na poziomie Nabokova, Joyca i Borgesa. Bohaterowie Pynchona tradycyjnie są pochłonięci tematami wszechświatowego spisku i społecznej paranoi, poszukiwaniem tajnych sprężyn historii. I kto mógłby pomyśleć, że autor takich kamieni węgielnych postmodernizmu, jak "V." i "Tęcza ciężaru", weźmie się za kryminał. No tak, Pynchon nie byłby Pynchonem, gdyby i tutaj nie wynalazł swojego własnego gatunku - psychodelicznego noir. Jego bohater, prywatny detektyw Doc Sportello, czasami wypływając z otumaniającej mgiełki, obserwuje zachód epoki powszechnej miłości i nadejście wieku paranoi. A kiedy w jego życiu nagle pojawia się była dziewczyna o imieniu Shasta z historią o planowanym porwaniu magnata-dewelopera Micky'ego Volkammana, Doc mimowolnie zaplątany zostaje w złożoną sieć krzyżujących się interesów, nieoczywistych dowodów i fałszywych tropów. A co to takiego wszechobecny Złoty Kieł - wymyślony przez dentystów schemat unikania podatków, azjatycki kartel narkotykowy czy coś znacznie bardziej złowrogiego?..
W 2014 roku Paul Thomas Anderson - jeden z głównych wizjonerów współczesnego kina, reżyser takich filmów jak "Noce w stylu boogie" i "Magnolia", "Ropa" i "Mistrz", "Nitka" i "Lakruczna pizza" - starannie przeniósł "Wewnętrzną wadę" na wielki ekran; po raz pierwszy w historii dzieło Pynchona poddało się adaptacji filmowej. W filmie, nominowanym do dwóch "Oscarów", wystąpili Joaquin Phoenix, Josh Brolin, Reese Witherspoon, Benicio del Toro, Joanna Newsom i inni.
Przekład publikowany jest w nowej edycji.
.jpg)
