Sk stolenie powieści

W nocy znów śnił mi się ten płonący dom w Malibu. Zamarłam i obserwowałam, jak ogień pożera moje wspomnienia, aż usłyszałam jego głos. Bez wątpienia, wołał mnie…
Kiedyś uważałam się za odnoszącą sukcesy pisarkę, ale teraz muszę pisać książkę, na której nigdy nie będzie mojego nazwiska.
Początkowo wydawało mi się, że to praca marzeń, ponieważ miałam napisać powieść, odkrywającą szokującą tajemnicę Daphne du Maurier. Ale im głębiej zanurzałam się w historię, tym wyraźniej zdawałam sobie sprawę, że wpadłam w pułapkę.
Początkowo powierzałam swoje bóle dziennikowi, ale później zaczęłam pisać książkę. Bowiem opowiadając historię, przestawałam być więźniem. Moja historia jest prawdziwa, ale jest fikcją.
Ale ta, inna, również napisała powieść. Moją powieść.
Ale nie jestem złodziejką. Nawet nie jestem kłamczuchą.
Jestem po prostu pisarką.
Czy uda mi się uwolnić z sieci obsesji, małżeńskich tajemnic i skradzionych rękopisów?