Jutro o tej samej porze

Eliśka jest pięć minut przed czterema. Prowadzi swoje niepozorne życie i pracuje w pretensjonalnej szkole na Górnym Zachodzie, do której sama chodziła w swoim czasie, dzięki sławie ojca — pisarza-fanta. Tego samego ojca, z którym dorastała po rozwodzie rodziców, a który teraz powoli umiera w szpitalu.
W dniu swoich czterdziestych urodzin Eliśka przegląda tequile i odłącza się, a budzi się w dniu swoich szesnastych urodzin. W czasie, gdy nie chrupały jej kolana i nie potrzebowała kremu przeciwzmarszczkowego, ale najbardziej zaskakuje ją ojciec — młody, wesoły, a przede wszystkim zdrowy mężczyzna, jakiego prawie nie pamięta w wieku czterdziestu lat.