Wiersze

Iwan Aleksandrowicz Kaszkin (1899—1963) urodził się w Moskwie, w rodzinie inżyniera wojskowego, uczył się w moskiewskiej gimnazjum; początek jego świadomego życia i działalności literackiej zbiegł się z Rewolucją Październikową, Wojną Domową i pierwszymi latami ustanawiania władzy radzieckiej. W 1917 roku był studentem wydziału historyczno-filologicznego Uniwersytetu Moskiewskiego. We wrześniu 1918 roku wstąpił jako ochotnik do Armii Czerwonej i przez trzy lata służył jako żołnierz w jednostkach artylerii ciężkiej, później uczył w szkołach wojskowych. Po zwolnieniu z armii kontynuował swoje kształcenie i w 1924 roku ukończył kurs uniwersytecki (wydział pedagogiczny 2. MGU). W tym czasie w prasie zaczęły się pojawiać pierwsze publikacje I. Kaszkina — przekłady poezji i prozy, zazwyczaj z wstępnymi notatkami lub towarzyszącymi artykułami.

Literacki talent, powaga podejścia do swojego zadania, zasady wyboru — to wszystko wyraźnie odróżniało prace I. Kaszkina i niektórych innych młodych specjalistów od chaotycznej «masowej» produkcji translatorskiej tamtych lat. Osobliwy twórczy wizerunek Kaszkina kształtował się już w tych latach. Od razu zaczął bardzo silnie. Do Iwana Kaszkina w pełni odnoszą się słowa wypowiedziane przez A. W. Łunaczarskiego w przedmowie do zbioru «Współczesna rewolucyjna poezja Zachodu», który ukazał się w 1930 roku: «Rosyjscy tłumacze stanęli na wysokości zadania. Z delikatnością ludzi tej samej epoki i tych samych nastrojów potrafili dokładnie w sensie treści i rytmu oddać pieśni swoich zagranicznych braci».